Spadek poziomu wody w morzu w wielu miejscach Grecji.

Wysepka w Kavouri.

W ostatnich dniach jesteśmy świadkami rzadkiego zjawiska w Grecji.

Z wielu zakątków kraju dobiegają wiadomości o tym, że w wielu miejscach zaobserwowano znaczący spadek poziomu wody w morzu. Mieszkańcy nadbrzeżnych regionów mogą podziwiać niecodzienne obrazy miejsc w których wystąpiło to zjawisko.

Wczoraj wszyscy, którzy udali się na plażę w Kavouri mogli dostać się na pobliską wysepkę po lądzie. Jak widać na zdjęciu wiele osób skorzystało z tej niecodziennej możliwości zobaczenia ruin zamku na tej wysepce.

W okresie letnim Kavouri jest licznie odwiedzane przez mieszkańców Aten. 

Eksperci twierdzą, że jest to odpływ i nie ma nic wspólnego z z ewentualnym kolejnym trzęsieniem ziemi. "Kiedy takie zjawiska są obserwowane, są one zwykle spowodowane warunkami meteorologicznymi, takimi jak wiatry południowe lub mogą być skutkiem spotkania niektórych planet mających wpływ na masy morskie”-powiedział profesor Efthimios Lekkas.

Zjawisko to zaobserwowano w wielu innych miejscach Grecji. M.in w Salonikach i na Krecie gdzie poziom wody w morzu  mocno się obniżył. 

zdjęcia - thes.gr, protothema, 3vita.gr , ethnos.gr 

29 rocznica śmierci Meliny Mercouri.

6 marca 1994 roku zmarła w Paryżu grecka gwiazda kina Melina Mercouri. 

Ta charyzmatyczna artystka o silnej osobowości, zdobyła sławę nie tylko jako aktorka ale także jako polityk walcząc z dyktaturą pułkowników oraz w późniejszym okresie jako Minister Kultury Grecji.

Maria Amalia (Melina) Mercouri urodziła się 18 października 1920 roku w Atenach.

Jej ojciec  Stamatis Mercouris był politykiem i oficerem greckiej armii a dziadek  Spyros Mercouris lekarzem i  najdłużej urzędującym  burmistrzem Aten. 

Wuj Meliny Georgios Mercouris oprócz kariery politycznej zarządzał w czasie okupacji Bankiem Narodowym. 

W 1943 roku Melina rozpoczęła naukę w Szkole Teatralnej Teatru Narodowego, którą ukończyła w 1946 roku.

W 1949 roku  główna rola, którą zagrała w sztuce Tennessee Williamsa „Tramwaj zwany pożądaniem” przyniosła jej rozgłos. 

Kolejne lata  spędziła w Paryżu robiąc pierwsze kroki w swojej międzynarodowej karierze. 

W roku 1955 przełomem okazał się jej udział w filmie „Stella” Michalisa Kakogiannisa.

Na festiwalu w Cannes amerykański reżyser Jill Dassen oczarowany urokiem i talentem artystki rozpoczął z nią współpracę ale i bliższą znajomość, która zakończyła się małżeństwem w 1966 roku. 

Film, który przyniósł jej międzynarodową sławę to"Nigdy w niedzielę", za który otrzymała nagrodę na Festiwalu w Cannes i nominację do Oscara. Interpretacja piosenki Manosa Hadjidakisa „ Τα Παιδιά του Πειραιά” pokazała inną stronę jej talentu. 

W trakcie dyktatury czarnych pułkowników przebywała  na emigracji. Mimo to cały czas informowała międzynarodową opinię publiczną  o sytuacji politycznej w Grecji. 

W 1974 roku osiedliła się Grecji i zajęła się polityką w szeregach partii PASOK. 

W latach 1981-1989 i 1993-1994 pełniła funkcje Ministra Kultury. Jej misja była związana z powrotem rzeźb Partenonu z Brytyjskiego Muzeum do Grecji.

Po 1974 roku jej występy w teatrze były już dużo rzadsze i sporadyczne.

W 1992 roku wystąpiła ostatni raz w operze „Pyladis”. Nie był to jednak występ na żywo. Scena w której brała udział została sfilmowana. 

 

Melina Mercouri zmarła 6 marca 1994 roku w Nowym Jorku, gdzie leczyła się na raka płuc. 

W sercu Aten w dzielnicy Plaka u stóp Akropolu można wypić kawę w kameralnej kawiarence MELINA dedykowanej nieżyjącej aktorce. Od 1999 roku kawiarnia gościła dziesiątki znanych osobistości z Grecji i zagranicy. To nie jest zwykła kolejna kawiarenka jakich mnóstwo na Place. Założona została przez przyjaciela Meliny. Jej wnętrze wypełniają zdjęcia, afisze i mnóstwo ciekawych pamiątek związanych z aktorką.

Kawiarnia Melina w dzielnicy Plaka.

Kawiarnia znajduje się przy ulicy Lysiou str. 22, Plaka, Ateny. Zachęcam by wybrać się na filiżankę aromatycznej  kawy w tej urokliwej kawiarence. 

Grób Meliny Mercouri na Pierwszym Cmentarzu w Atenach.

-zdjęcia wykorzystane w tekście pochodzą z internetu

Martis i jego korzenie w Starożytnej Grecji.

Zgodnie ze zwyczajem od 1 do 31 marca dzieci noszą na nadgarstku bransoletkę wykonaną ze skręconej biało-czerwonej nitki. Chętnie noszą ją jednak też i starsi. Zwłaszcza kobiety wybierają przyozdabiane dodatkowo przeróżnymi symbolami. Tradycja mówi, że bransoletka ma chronić przed silnym marcowym słońcem. Pod koniec marca zdejmują bransoletki i zostawiają zawieszone na gałązkach drzew by ptaki mogły ich użyć do budowania gniazd.

Korzeni tej bransoletki dopatruje się w Misteriach Eleuzyjskich. Odprawiane one były w miejscowości Elefsina / Eleusis/ nieopodal Aten. Związane były z kultem Demeter, Persefony i Dionizosa. Κρόκη /czyt. kroki/ były to nici lub kawałki tkanin w kolorze czerwonym lub białym przewiązane na dłoniach i stopach uczestników tych misteriów.

Krater w kształcie serca w pobliżu Aten.

Gigantyczny krater w kształcie serca znajduje się w pobliżu Aten. Natura zaskakuje i tworzy zapierające dech w piersiach obrazy. Krater nazywa się "Chaos" i znajduje się na obszarze Kamariza blisko miejscowości  Lavrio. 

Jego głębokość sięga 55 metrów, a średnica 120 metrów.  Legenda głosi, że powstał w wyniku upadku meteorytu pod koniec XVIII lub na początku XIX wieku. Wydarzenie to nie ma jednak żadnego naukowego potwierdzenia. 

Obszar na którym znajduje się krater jest pełen podziemnych chodników i tuneli górniczych, które mogą być geologicznie powiązane z miejscem.  Dlatego szacuje się, że jest to zlew utworzony przez zawalenie się dachu dużej jaskini.

„Egoilon Chaos” to atrakcja tej okolicy często odwiedzana przez speleologów i wielbicieli wspinaczki. 

Jak przyrządzić kawę po grecku?

Tradycyjnie do parzenia kawy używamy tygielka o wdzięcznej nazwie briki. Dodatkowo polecam korzystać z palnika gazowego dlatego, że łatwiej jest kontrolować temperaturę parzenia.

Zaczynamy! 

Stawiamy briki na palnik. Odmierzamy małą filiżankę wody i wlewamy ją do tygielka. Dodajemy cukier /ilość wedle upodobania/ i czekamy chwilkę aż się rozpuści. 

Następnie uzupełniamy czubatą łyżeczką kawy i wszystko mieszamy. 

Zostawiamy naszą kawę na palniku by się parzyła na średnim ogniu.

Po chwili na powierzchni zacznie się tworzyć pianka. Gdy widzimy, że powoli zaczyna się ona unosić, zdejmujemy kawę z ognia i przelewamy do filiżanki. Robimy to delikatnie by nie zepsuć naszej pianki. Zazwyczaj do kawy podajemy szklankę wody i coś słodkiego np. greckie ciasteczka koulourakia.

O tym komu Parys ofiarował złote jabłko z napisem "Dla najpiękniejszej".

W czasach gdy Olimp zamieszkiwali bogowie, Zeus zdecydował ożenić króla Peleusa z morską boginią Tetydą. Na tę uroczystość nie została zaproszona bogini niezgody Eris. Rozzłościło ją to bardzo i postanowiła się zemścić. Pojawila się niezaproszona i zostawiła na stole złote jabłko z napisem „kallisti” - czyli "dla najpiękniejszej". 

Jabłko stało się powodem kłótni między trzema boginiami Herą, Ateną i Afrodytą.

Każda z nich chciała zostać właścicielką złotego jabłka. 

Spór miał rozstrzygnąć młody pasterz Parys. 

Młodzieniec  nie miał pojęcia, że pochodzi z królewskiego rodu. 

Matka Parysa Hekabe kilka dni przed jego narodzinami miała sen, że urodziła palącą pochodnię, od której spłonęło całe miasto. Gdy król Priam dowiedział się o tym, poprosił jednego ze swoich synów by wyjaśnił znaczenie snu. 

Aisakos poradził ojcu by pozbył się dziecka bo w przyszłości przyczyni się ono do zagłady Troi. Zaraz po narodzinach król oddał dziecko pasterzowi i rozkazał by ten zostawił je w górach. 

Porzuconym dzieckiem zajęła się niedźwiedzica. Gdy pasterz znalazł je po 5 dniach żywe postanowił je zabrać i wychować jak swoje. Nazwał chłopca imieniem Parys. 

Dorastający młodzieniec większość czasu spędzał wystawiając byki pasterza Agelaosa do walk. 

Jeden z nich został wielokrotnym zwycięzcą w walkach z bykami innych hodowców. 

Pewnego dnia Parys zaoferował złotą koronę bykowi, który pokona jego byka w walce. 

Bóg wojny Ares odpowiedział na to wyzwanie.

Przemienił się w byka i zwyciężył walkę. 

Parys wywiązał się z obietnicy i  przyznał mu nagrodę. 

Jego uczciwość sprawiła, że został wyznaczony przez bogów do rozstrzygnięcia sporu między trzema boginiami kłócącymi się o złote jabłko. Każda z nich próbowała na swój sposób przekupić Parysa składając mu kuszące propozycje. 

Hera oferowała mu władzę i królestwo, Atena mądrość i umiejetność walki a Afrodyta najpiękniejsza kobietę na Ziemi.

Parys zdecydował podarować jabłko Afrodycie. 

Bogini w zamian wyjawiła mu, że najpiękniejszą kobietą na Ziemi jest Helena żona króla Sparty. 

Po jakimś czasie w Troi zostały zorganizowane igrzyska. 

Słudzy króla Priama przybyli do Parysa by zabrać mu jego walecznego byka. Miał być on nagrodą dla zwycięzcy w igrzyskach organizowanych przez króla na cześć jego zaginionego syna. 

Parys postanowił wziąć udział w igrzyskach by odzyskać swojego byka. Pokonał wszystkich synów Priama w odbywających się zawodach. Jego zwycięstwo wywołało ich gniew. Kasandra dzięki swoim wróżbiarskim zdolnościom rozpoznała Parysa i zobaczyła nieszczęścia jakie przyniesie on Troi. By temu zapobiec chciała zabić go toporem. 

Gdy odkryto jego królewskie pochodzenie Priam i Hekabe zapomnieli o złej przepowiedni i uznali go oficjalnie za królewskiego syna.

Parys zdecydował, że to odpowiedni czas wybrać się do Sparty po piękną Helenę. 

Z pomocą Afrodyty uwiódł żonę króla Menelaosa  i w noc przed opuszczeniem Sparty porwał ją i wrócił do Troi.

Odzyskanie pięknej Heleny przez Greków stało się powodem wojny trojańskiej. 

~ w tekście wykorzystano zdjęcia z internetu~

Nerantzies - kilka słów o drzewach, które zdobią Ateny.

W pierwszych latach od powstania państwa greckiego królowa Amalia postanowiła obok pałacu założyć ogród królewski. Z Włoch sprowadziła wtedy do Aten około 500 gatunków roślin i drzew. Jednym z nich były nerantzies - gorzkie pomarańcze. 

Obecnie szacuje się zgodnie z danymi gminy Ateny, że w mieście rośnie ich około 35 tysięcy.  Stanowi to 1/3 ogółu drzew posadzonych w mieście. 

Z pewnością wielu z Was będąc w Atenach zauważyło, że spotkać je można dosłownie wszędzie. Dziś kilka słów o tym, że ich historia wbrew pozorom nie ma nic wspólnego z Grecją.

Starożytni Grecy nie mieli pojęcia o drzewach cytrusowych. 

Uwielbiali drzewa oliwne, figowe, pistacjowe, granaty i winorośle. Cytrusy pojawiły się dopiero po podbojach Aleksandra Wielkiego w Azji. Odniesienia do tych drzew i ich owoców istnieją w przekazach pisanych od czasów bizantyjskich.

W Atenach dzieło królowej Amalii kontynuował dalej w trakcie trwających prawie 50 lat rządów król Jerzy I. Większość jednak z tych drzew została wycięta w czasach okupacji przez mieszkańców miasta i wykorzystana do ogrzewania domostw.

Nerantzies są odporne na zanieczyszczenia powietrza i nie wymagają specjalnej pielęgnacji ani dużych ilości wody. Ich pnie są niskie i nie utrudniają ruchu na wąskich ulicach. A to wielki plus w tak wielkim mieście jak Ateny. Ewentualny śnieg i niskie temperatury, które czasem pojawiają się  w okresie zimowym też nie wpływają znacząco na te drzewa. Jednym słowem idealnie wpasowują się one w wizerunek stolicy. Nie próbujcie ich jednak jeść. W smaku są gorzkie i nie maja nic wspólnego z pomarańczami, które znacie. Oprócz gorzkich pomarańczy w Atenach rosną też morwy i drzewa oliwne. 

W latach 80-tych po upadku dyktatury by poprawić wizerunek i atmosferę w stolicy zasadzono setki drzew pomarańczowych we wszystkich zakątkach Aten. Inicjatorem był Dimitris Beis ówczesny burmistrz. 

Dopiero dziesięć lat temu  jeden z burmistrzów miasta Nikitas Kaklamanis podjął decyzje o wycięciu tych drzew i zastąpieniu ich innymi. Miejscowi widząc rozpoczętą wycinkę w wielu dzielnicach Aten zaczęli  zbierać podpisy by jak najszybciej zatrzymać te działania. W tym czasie wycięto nerantzies w parku w dzielnicy Kipseli i historyczne gaje przy ulicy Kanari w dzielnicy Kolonaki. 

Burmistrz swoją decyzje argumentował tym, że w okresie ich owocowania tj. przez 6 miesięcy pomarańcze opadają i nikt ich nie zbiera. A takie walające się po ulicach pomarańcze są przyczyną wielu problemów.

W tekście wykorzystałam zdjęcia z prywatnej kolekcji oraz z internetu.